ความลับของคน

วันนี้ใกล้จะสิ้นเดือนแล้ว ชีวิตทำไมมันช่างเร็วอะไรอย่างนี้

             เริ่มวันนี้วันแรกของเล่าเหตุการณ์น่าระทึกเมื่อคืนดีกว่า เมื่อคืนหลังจากกลับมาจากงาน ประมาณ 5 ทุ่มก็จะเดินกลับที่พักแถวพระอาทิตย์  แล้วก็ข้ามถนนตรงซุ้มๆ ใหญ่ที่เข้าสนามหลวงแล้วก็จะไปที่ปิ่นเกล้าอยู่แถวนี้มาเกือบจะสี่ปีแล้ว ข้ามถนนเส้นแรก โอเค  เส้นสอง มองซ้ายรถติดไฟแดงก็โอเค ก็ข้าม ได้ยินรถฝั่งขวา เบรคสนั่นเหลืออีก 2 เมตรจะชนคน คนนั้นข้าพเข้าเองนิ่งครู่ใจหายถึงตาตุ่มทำอะไรนี่ นาทีระทึก วินาทีตายหากรถเบรคไม่ทันหรือเร็วกว่านี้อีก 2 วิก็คุ้มเป็นผีเฝ้าซุ้ม เฮ้อทำให้เข้าใจว่าชีวิตคนเราไม่จีจังยั่งยืนจริงพระท่านสอนให้ทำบุญเยอะๆตอนที่มีชีวิตเมื่อก่อนฟังแล้วโคตรขำเลยแต่ไม่ได้หลบหลู่นะขำที่ว่าเรายังเด็กจะรีบไปทำไมแต่เหตุการณ์เมื่อคืนเข้าใจจริง ๆ ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ตายได้เหมือนกัน

             วันนี้เพื่อนๆ คนไหนที่อยากทำอะไรแล้วยังไม่ได้ทำรีบทำเถอะนะผมก็จะรีบทำให้เสร็จให้หมดจะได้ไม่เสียดายภายหลัง " ถ้ารู้อย่างนี้"  เขาใช้กับคนที่ตายไปแล้วครับ

 

ฝากเนื้อฝากตัว  โดดครับ